Kategorie
Wermikultura

Korzyści – wermikompost

Wermikompost w porównaniu do nawozów mineralnych nie zawiera znaczących ilości wartości odżywczych NPK, prawdziwa jego wartość polega na różnorodności mikrobiologicznej dostarczanej wraz z wermikompostem. Żywe kultury bakterii i grzybów kolonizują okolice korzeni roślin uodporniając je na choroby, zwiększają przyswajalność substancji odżywczych, zwiększają tolerancję na mróz i zmniejszają stres związany ze zbyt wysoką temperaturą lub okresowym brakiem wody. Dodatkowo flora i fauna wermikompostu usuwa toksyny, metale ciężkie i patogeny co pozwala na rekultywację ziem zniszczonych np. nieodpowiednim nawożeniem lub niezbilansowaną polityką uprawową. Najlepszym źródłem wermikompostu jest własna hodowla dżdżownic, wtedy mamy gwarancję, że produkt jest odpowiednio świeży, wiemy co dżdżownice dostają na wejściu, wiemy czego się spodziewać na wyjściu. Wermikompost jest na tyle cennym produktem, że pod roślinę nie powinniśmy go dawać więcej niż 100ml na sezon, najlepiej w okresie sadzenia lub na wiosnę gdy nie ma ryzyka przemarzania gleby.

Przy obecnym rozmiarze naszej hodowli nie jesteśmy w stanie zapewnić płynności w dostępności wermikompostu na handel ponieważ w całości zużywamy go do własnych upraw. Jeżeli jednak potrzebujecie Państwo małe ilości prosimy o kontakt.

Kategorie
Wermikultura

Literatura

Ze względu na stosunkowo trudno dostępne zbiory literatury traktującej o temacie pozwolę sobie na stworzenie strony z odnośnikami do wydań papierowych oraz artykułów online traktujących o tematyce wermikultury. W miarę jak będę docierał do coraz większej ilości źródeł tak strona będzie uzupełniana. Dla posługujących się językiem Szekspira źródła będą miały przed tytułem dopisek EN. Miłej lektury.

  • Kostecka J. 1994. Poradnik hodowcy dżdżownic. AR w Krakowie, Filia w Rzeszowie
  • Kostecka J. 1996. Dżdżownice, ich hodowle oraz perspektywy zastosowania tej grupy zwierząt w działaniach proekologicznych. Post. Nauk Rol.
  • Kostecka J. 1998. Wermikultura w Polsce w świetle prowadzonych obecnie badań. Post. Nauk Rol.
  • Kostecka J. 2000. Badania nad wermikompostowaniem odpadów organicznych. Zesz. Nauk. AR w Krakowie,
  • Kostecka J. 2003. Miejsce wermikultury w gospodarstwie ekologicznym. Zesz. Nauk. AR w Krakowie,
  • EN Kostecka J., Błażej J. 2000. Growing plants on vermicompost as a way to produce high quality foods. Bull. of the Polish Acad, of Scien., Biol. Scien.

Wykorzystanie wermikultury w utylizacji osadów ściekowych

http://miesiecznikchemik.pl/wp-content/uploads/2016/12/CH_10_16_Bozym_PL.pdf

EN Let the worms eat your organic waste – Vermicomposting | David Witzeneder | TEDxDonauinsel

Kategorie
Wermikultura

Wermikultura

Wermikultura jest to nic innego jak przemyślana intensywna hodowla dżdżownicy dająca w swoim wyniku korzyści dla hodowcy w postaci produkcji nawozu dla uprawianych roślin oraz jako sposób na utylizację odpadów powstających w gospodarstwie czy to rolnym czy domowym. W zależności od skali do hodowli używa się różnych rozwiązań oraz technologii.

W przypadku małych ilości produkowanych odpadków z 3-4 osobowej rodzinnej kuchni wystarczające jest wiadro 30L z nawierconymi dziurkami na odciek na dnie i siatka na gumce jako zamknięcie chroniące naszą hodowlę od much oraz innych niepożądanych stworzeń jednocześnie doprowadzając powietrze. Dobrze prowadzona hodowla nie wydziela nieprzyjemnych zapachów, pachnie jak wilgotny las po deszczu. Rozwinięciem takiej hodowli może być kolejne identyczne wiadro.

Do średnich możemy zaliczyć pryzmy kompostowe na podłożu umożliwiającym odciek oraz zabezpieczonym przed dostępem kretów, ryjówek oraz myszy siatką lub płytą betonową od spodu oraz siatką lub plandeką zabezpieczającą przed ptakami z góry. Rozwiązaniem najczęściej stosowanym w gospodarstwach jest odpowiednio zabezpieczony kompostownik który dodatkowo zasiedlany jest dżdżownicą kalifornijską aby przyśpieszyć proces kompostowania. Jest to rozwiązanie najbardziej efektywne ekonomicznie jednak należy pamiętać o zapewnieniu odpowiednich warunków w szczególności w miesiącach zimowych aby pryzma nie przemarzła nie można wybierać z niej materiału na jesień oraz sama pryzma musi być masywna, umiejscowiona w osłoniętym od wiatru miejscu. Sugeruję aby jej szerokość wynosiła 2m dla dostępu i nie mniej niż półtora metra wysokości. Pryzmy kompostowej z dżdżownicami nie można traktować jak zwykłej pryzmy, w szczególności trzeba zadbać o jej regularne zraszanie, warstwy świeżego pokarmu nie powinny przekraczać 5cm grubości lub powinny być odpowiednio wcześniej wstępnie skompostowane aby nie doszło do przegrzania pryzmy. Rozwiązaniem pozwalającym na większą kontrolę warunków środowiskowych jest hodowla pod osłonami lub w budynkach na pryzmach, w systemach skrzyniowych lub ciągłego przepływu (cft) gdzie pożywienie dla hodowli podawane jest od góry złoża a gotowy wermikompost wykruszany jest od spodu z pomocą noża odcinającego przeciąganego linką stalową lub łańcuchem lub ręcznie za pomocą grabi.

Duże hodowle związane są wybitnie z przemysłem, gdzie głównym celem nie jest hodowla sama w sobie tylko praktyczna możliwość usunięcia odpadków organicznych, szlamów poprodukcyjnych oraz innych zbędnych składników produkowanych przy okazji a nie mających wartości jako takich. Do utylizacji metodą wermikompostowania nadają się odpady z przemysłu papierniczego, olejowego, browarów. Wytworzony wermikompost z uwagi na małą różnorodność pożywienia na wejściu ma nieco gorsze parametry jednak produkowany w dużych ilościach niskim kosztem nadaje się idealnie do rekultywacji gleb zniszczonych oraz nawożenia terenów jak parki, skwery czy ogólnie pojęte tereny zielone.

Kategorie
Wermikultura

Dżdżownice

Dżdżownice istnieją na naszej planecie od około 600 milionów lat, w środowisku naturalnym długość ich życia wynosi średnio 3 lata, w hodowlach osłoniętych nawet 8 lat. W idealnych warunkach dżdżownica przetwarza połowę swojej masy ciała na wermikompost w ciągu dnia. Idealne warunki to siedlisko wilgotne o temperaturze od 5 do 30 stopni Celsiusza osłonięte od promieni słonecznych oraz pH w okolicach neutralnego. W środowisku naturalnym oraz w hodowlach dżdżownica poprzez ruch swojego ciała, rozdrabnianie materii organicznej, odżywianie i wydalanie przyśpiesza nawet ośmiokrotnie procesy rozkładu materii organicznej w bardzo dobrze przyswajalny przez rośliny wermikompost.

Wśród gatunków dżdżownic najbardziej użytecznym z punktu widzenia wermikompostowania jest kompostowiec różowy łac. eisenia fetida zwany potocznie dżdżownicą kalifornijską. Kompostowiec w odróżnieniu od większości dżdżownic nie kopie głęboko w ziemi lecz zajmuje miejsce w górnych 30 cm gleby najbogatszej w rozkładającą się materię organiczną do tego podąża za pokarmem co niejednokrotnie ułatwia separacje wermikompostu od dżdżownic. Dżdżownice w sprzyjających warunkach rozmnażają się bardzo szybko podwajając swoją liczbę co 60-80 dni co oznacza że ich liczba zwiększa się 64x w ciągu roku. Gatunek eisenia fetida jest szczególnie odporny na zasolenie gleby, zanieczyszczenia oraz metale ciężkie, nie straszna im pleśń, grzyby, toksyny produkowane przez chwasty czy gnijące odpadki. W zestawieniu z innymi gatunkami dżdżownic eisenia fetida to prawdziwy twardziel.

Czym żywią się dżdżownice kompstujące?

W dużym uproszczeniu rozkładającą się materią organiczną, kompostem, surowymi i gotowanymi owocami i warzywami, fusami z kawy oraz herbaty, skoszoną trawą, liśćmi, odpadami z rolnictwa, obornikiem krowim, końskim, kozim, owczym. Odpadami z przemysłu gorzelniczego, browarnianego oraz papierem. Na przemysłową skalę używa się ich do oczyszczania odpadów biologicznych w oczyszczalniach ścieków, do rekultywacji gleb zniszczonych oraz zasolonych.

W małej skali gospodarstwa domowego żywią się wszelkimi odpadami z kuchni jak obierki warzyw i owoców (skórki cytrusów, czosnek i cebula smakuje im mniej niż np. kabaczki, dynia lub arbuz). Z uwagi na dużą fluktuację ilości pokarmu dostępnego z kuchni zaleca się mrożenie pokarmu na później w przypadku jego nadmiaru – w szczególności na początku gdy nasza mała armia jest nieliczna. Rozdrabnianie odpadków przy pomocy mixera z wodą lub pocięcie nożem na mniejsze kawałki przed podaniem spowoduje że odpadki szybciej zostaną przyswojone przez dżdżownice. Ze względu na budowę swojego przewodu pokarmowego potrzebują drobne kamyczki które (tak samo jak kury) używają jak małe żarna do rozdrabniania pokarmu wewnątrz swoich przewodów pokarmowych, idealnie do tego celu nadaje się drobny piasek, pokruszone skorupki jajek oraz kruszony dolomit.

Podsumowując, dżdżownice to wyjątkowo pożyteczne i pracowite organizmy, które jeżeli zapewnimy im warunki zbliżone do optymalnych oraz odpadki organiczne odwdzięczą nam się przetworzeniem dostarczanego pokarmu w wermikompost, nieoceniony żywy organiczny nawóz o lepszych właściwościach niż kompost oraz nawozy chemiczne. Dżdżownice to takie podziemne pszczoły, nie dają miodu, dają nawóz dla roślin jednocześnie drążąc tunele poprawiają natlenienie korzeni i strukturę gleby.