Kategorie
Wermikultura

Dżdżownice

Dżdżownice istnieją na naszej planecie od około 600 milionów lat, w środowisku naturalnym długość ich życia wynosi średnio 3 lata, w hodowlach osłoniętych nawet 8 lat. W idealnych warunkach dżdżownica przetwarza połowę swojej masy ciała na wermikompost w ciągu dnia. Idealne warunki to siedlisko wilgotne o temperaturze od 5 do 30 stopni Celsiusza osłonięte od promieni słonecznych oraz pH w okolicach neutralnego. W środowisku naturalnym oraz w hodowlach dżdżownica poprzez ruch swojego ciała, rozdrabnianie materii organicznej, odżywianie i wydalanie przyśpiesza nawet ośmiokrotnie procesy rozkładu materii organicznej w bardzo dobrze przyswajalny przez rośliny wermikompost.

Wśród gatunków dżdżownic najbardziej użytecznym z punktu widzenia wermikompostowania jest kompostowiec różowy łac. eisenia fetida zwany potocznie dżdżownicą kalifornijską. Kompostowiec w odróżnieniu od większości dżdżownic nie kopie głęboko w ziemi lecz zajmuje miejsce w górnych 30 cm gleby najbogatszej w rozkładającą się materię organiczną do tego podąża za pokarmem co niejednokrotnie ułatwia separacje wermikompostu od dżdżownic. Dżdżownice w sprzyjających warunkach rozmnażają się bardzo szybko podwajając swoją liczbę co 60-80 dni co oznacza że ich liczba zwiększa się 64x w ciągu roku. Gatunek eisenia fetida jest szczególnie odporny na zasolenie gleby, zanieczyszczenia oraz metale ciężkie, nie straszna im pleśń, grzyby, toksyny produkowane przez chwasty czy gnijące odpadki. W zestawieniu z innymi gatunkami dżdżownic eisenia fetida to prawdziwy twardziel.

Czym żywią się dżdżownice kompstujące?

W dużym uproszczeniu rozkładającą się materią organiczną, kompostem, surowymi i gotowanymi owocami i warzywami, fusami z kawy oraz herbaty, skoszoną trawą, liśćmi, odpadami z rolnictwa, obornikiem krowim, końskim, kozim, owczym. Odpadami z przemysłu gorzelniczego, browarnianego oraz papierem. Na przemysłową skalę używa się ich do oczyszczania odpadów biologicznych w oczyszczalniach ścieków, do rekultywacji gleb zniszczonych oraz zasolonych.

W małej skali gospodarstwa domowego żywią się wszelkimi odpadami z kuchni jak obierki warzyw i owoców (skórki cytrusów, czosnek i cebula smakuje im mniej niż np. kabaczki, dynia lub arbuz). Z uwagi na dużą fluktuację ilości pokarmu dostępnego z kuchni zaleca się mrożenie pokarmu na później w przypadku jego nadmiaru – w szczególności na początku gdy nasza mała armia jest nieliczna. Rozdrabnianie odpadków przy pomocy mixera z wodą lub pocięcie nożem na mniejsze kawałki przed podaniem spowoduje że odpadki szybciej zostaną przyswojone przez dżdżownice. Ze względu na budowę swojego przewodu pokarmowego potrzebują drobne kamyczki które (tak samo jak kury) używają jak małe żarna do rozdrabniania pokarmu wewnątrz swoich przewodów pokarmowych, idealnie do tego celu nadaje się drobny piasek, pokruszone skorupki jajek oraz kruszony dolomit.

Podsumowując, dżdżownice to wyjątkowo pożyteczne i pracowite organizmy, które jeżeli zapewnimy im warunki zbliżone do optymalnych oraz odpadki organiczne odwdzięczą nam się przetworzeniem dostarczanego pokarmu w wermikompost, nieoceniony żywy organiczny nawóz o lepszych właściwościach niż kompost oraz nawozy chemiczne. Dżdżownice to takie podziemne pszczoły, nie dają miodu, dają nawóz dla roślin jednocześnie drążąc tunele poprawiają natlenienie korzeni i strukturę gleby.